The day after… de Jazz Duck was zo lekker, ik proef hem nog steeds! Maar ja, we zijn natuurlijk in Italië om meer lekkers te proeven. Vandaag doen we dat deels in de culinaire hoofdstad van Italië, Bologna.
Vrijdag 27 maart 2026. Met schouders die vaster zitten dan de fundering van ons voormalig tuinhuis sta ik op. Het kussen (blok beton) wat Alberto aanbiedt is niets voor mij. Na er koffie en bak thee is het tijd om te gaan ontbijten. We besluiten dit in de Mercato Storico Albinelli te doen.
Na een klein rondje gaan bestellen we bij een pasticceria wat zoete broodjes en twee cappuccino. De lobstertail met pistache crème smaakt me heerlijk!
Terwijl de suikerspiegel door het dak schiet, lopen we door de markt. Ook nu is het weer de vraag waarom we zulks niet in Nederland hebben. Terwijl we een rondje doet slaan we alvast het één en ander in. Mortadella en salami voor Maggie en guanciale voor mij. We weten beide ook een mooi stuk parmezaanse kaas op de kop te tikken.
We lopen terug naar het appartement waar we onze aankopen koel wegleggen. Daarna nemen we onze Ferrari 500 om naar Bologna te rijden.
In Bologna beginnen we met een wandeling door de Via del Indipendenza. De straat, en eigenlijk alle straten in Bologna, staat bekend om hun portici.
Na een stopje in de Lego winkel arriveren we op Piazza del Nettuno. De gebouwen die hier staan vallen vooral op door hun grootte.
Na het plein volgt een tweede, nog groter plein met daaraan nog grotere gebouwen. De lelijke kerk valt het meeste op.
We schieten een smal straatje in wat erg gezellig oogt. Niet veel later zitten we met een glas bubbels in de hand te genieten van een goede borrelplank. Ik neem er een Tigella Farcita Speciale bij, een met bolognese saus gevuld broodje.
Na de lunch weet ik nog wat mortadella te scoren bij de tegenovergelegen slagerij. Als je in Bologna bent, moet je toch een lokale souvenir meenemen. We slenteren nog wat door de stad en aanschouwen zo de twee scheve torens van Bologna.
We belanden na een tijdje weer op Piazza Maggiore, waar we op het terras neerstrijken. Terwijl we genieten van onze drankjes, worden we getrakteerd op live muziek. Bij sommige nummers wordt er zelfs vanaf het terras meegezongen.
Via de Mercato delle Erbe en de Bialetti winkel lopen we weer langzaam richting de parkeerplaats. Het is tijd om het mooie, maar drukke Bologna weer te verruilen voor het kleine en rustige Modena.
Na een kleine chill pauze is het tijd voor een maaltijd. We gaan op aanraden van Alberto naar Zelmira. Ik bestel Il Nido (het nest) en de Ossobuca. Het eerste is een traditioneel huisgemaakte gehaktbal van pasta fliebertjes. Heerlijk!
De ossobuca, zachtgegaarde kalfsschenkel, is ook zalig. Misschien wel ietwat aan de vette kant, maar zeker goed op smaak. De bijgeserveerde groenten zijn okay, maar de aardappels zijn verrukkelijk.
Na het eten gaan we ietwat vol weer terug naar ons appartement. Morgen gaan we iets noordelijker bekijken wat voor lekkers er te scoren valt.
