We bewegen ons langzaam weer in de richting van Milaan. Dat wil echter niet zeggen dat er niets gedaan of gegeten wordt vandaag!
Zaterdag 28 maart 2026. Na een extreem lange nacht slaap sta ik fitter op dan ik gisteren de dag afsloot. Ik neem een douche, zet koffie en als ook Maggie zo ver is, beginnen we aan de laatste gang van Osteria Francescana. Surprise, surprise!
We checken uit en beginnen aan een korte roadtrip door Emilia-Romagno. Terwijl we in de verte de wit besneeuwde Apennijnen zien liggen, rijden we door een landschap wat gevuld wordt met bloesems van fruitbomen. In Spilanberto stappen we uit de auto om te de beentjes te strekken.
Uiteraard is het ook tijd voor koffie. Vandaag ga ik voor Crostata als second breakfast.
Door naar Parma. We parkeren onze Ferrari 500 en lopen naar het historische centrum. Maar first things first. Eerst eten! Pizza Favola.
Na de pizza lopen we iets de straat in waar we zijn. We kijken verlekkerd in de etalage van een worstenmakerij, maar deze heeft pausa. We lopen door en Maggie kan het toch niet laten om een ijsje te halen. Ik ga voor Bianca e Oro. Yoghurt ijs met olijfolie. Klein bolletje pistache ernaast.
Dan gaan we echt toeristisch doen. We beginnen met een kijkje in de dom. De versieringen moeten je ding zijn, maar de mijne zijn het niet. De buitenkant is soberder.
Dan door naar een prachtig bouwwerk. We stoppen toch nog even bij de Bialetti. Met allebei een souvenir in de hand staan we weer buiten. Het gebouw is het Palazzo della Pilotta. Ook weer immens groot, maar redelijk sober.
Terwijl we naar buiten lopen schiet ik nog even een prachtig plaatje.
Na het paleis bezoeken we een Salumeria die wel geopend is. Terwijl Maggie los gaat, blijf ik bescheiden. Mijn bagagecapaciteit is natuurlijk ook een stuk kleiner. Maar potdikkie, wat een lekkere kaas en worsten verkopen ze daar!
Dan lopen we langzaam terug naar de auto. Onderweg volgt nog een korte stop voor een cadeautje voor Monique. Niet veel later stappen we in de Ferrari 500 voor ons laatste ritje vandaag naar Piacenza. Onderweg concluderen we dat Parma to nu toe wel de mooiste stad is die we hebben bezocht. Maar dat kan natuurlijk ook aan de strak blauwe lucht hebben gelegen.
We moeten even wachten tot de huisbaas arriveert, maar het is een prima appartement om zo’n 14 uur te vertoeven. We starten met een uurtje rust. Bij nader inzien moeten we prima downscalen naar zeer matig. Ik weet nog niet wat het ergste is. Het stof, het gebrek aan een vuilbak of het slot om de thermostaat.
De avond brengen we door in het centrum van Piacenza. Het is kennelijk druk op zaterdag in de restaurants. De derde, Trattoria La Forchetta, is niet volzet. Ondanks dat het De Vork heet, is het er bloedheet. Il Forno, de oven, zou een passendere naam zijn. We beginnen met pasta. Ik ga voor de pasta met boter en salie. Zalig!
Als hoofdgerecht volgt een homp vlees. Het is gelakt met een saus van walnoten.
Het lukt de homp weg te werken en ik sluit af met een espresso. Daarna lopen we terug naar onze slaapplek.
Zondag 29 maart 2026. De wekker gaat weer te vroeg, zeker nadat de klok verzet is. Maar goed, we moeten bijtijds op de luchthaven zijn en daarvoor nog tanken en de Ferrari 500 inleveren. We zijn keurig op tijd wat ons toestaat nog even te ontbijten.
Na het ontbijt gaan we door alle controles en is het wachten tot we weer naar Amsterdam vliegen. Als er niets geks gebeurd komt ook deze reis ten einde. Het was genieten! Gezelligheid, lekker eten, flink lachen en goede gesprekken.
