Als Nathalie en aanhang naar Nederland komen verplaatsen wij ons uiteraard richting Velserbroek. Dit weekend stond dan ook in het teken van de familie Boon.
Vrijdag 25 september 2026. We moeten bijtijds vertrekken want Charlie gaat dit weekend niet mee. Ze mag weer een weekendje logeren bij Dierenpension ‘ Klooster in Elst. Een weekend langs spelen met allerhande hondjes is natuurlijk hartstikke leuk voor haar.
Nadat Charlie is weggebracht rijden we door naar Velserbroek. We zijn te vroeg om de camping op te gaan en te vroeg voor onze lunchafspraak. Goede reden om te beginnen met kort bezoek aan Naat, Adrie en Kai Er wordt geknuffeld en gespeeld en na een half uurtje gaan we door.
We hebben met Fred en Marja afgesproken bij restaurant Boschbeek voor de lunch. We genieten allemaal van een twaalfuurtje, al hebben we allen een andere combinatie uit de opties vlees, vis en vega. Het is prima lunch en we vermaken ons prima.
We nemen afscheid van Fred en Marja en rijden het laatste stukje naar camping Schoonenberg in Velsen-Zuid. Daar melden we ons bij de receptie waarna we plek 11 krijgen toegewezen. We parkeren Vanry en zetten ons kampement op. Daarna genieten we van een fris drankje en de heerlijke zon.
Tegen drieën fietsen we naar Velserbroek. We hebben tijdens de lunch aan Fred en Marja beloofd om even te helpen met de montage en plaatsing van hun nieuwe TV meubel. Het gaat vlotjes en voor we het weten genieten we met een biertje in de hand van de warme zon.
Daarna verplaatsen we ons een aantal deuren en schuiven we weer bij Naat, Adrie en Kai aan. Kai is helemaal blij met zijn nieuwe puzzels en we lossen keer op keer op! Ook leren we van Kai dat je na een scheetje Pam! moet zeggen. Dan weet iedereen in de ruimte waar hij of zij aan toe is.
Om zes uur wordt onze maaltijd gebracht. De ietwat matige kapsalon voor de heren wordt gecompenseerd door een prima Turkse pizza voor de dames. Als het eten op is kletsen we nog wat tot de mini boon naar bed moet en wij weer op onze fietsen stappen. Pam!
Na een korte stop bij de lokale buurtsuper arriveren we terug op de camping. We gaan nog even buiten zitten, maar uiteindelijk koelt het toch wel snel af. We eindigen gezellig in ons busje. Pam!
Zaterdag 26 september 2026. We kunnen niet zeggen dat dit natuurkampeerterrein erg rustig gelegen is. Het geluid uit de omgeving gaat ‘s avonds tot laat en begint weer bijtijds. Evengoed slapen we prima. Na een verfrissende douche genieten we van het ontbijt. De aardbeienkwark die we gisteren gekocht hebben.
Als de buikjes half gevuld zijn schiet ik even Driehuis in. Ik begin bij Banketbakkerij C.M. Schmidt. Twee hazelnoot-schuimtaartjes en een Haarlems dubbeldonker verder verlaat ik het pand.
Ik fiets nog iets verder door en loop Ambachtelijke slager Schaaper in. Ik heb me ooit laten influisteren dat ze hier de lekkerste huisgemaakte grillworst hebben. Terug bij de bus gaan we voor ons second breakfast. De taartjes zijn zeer smakelijk!
Daarna is het weer tijd om ons te mengen onder de Boontjes. Kyara viert vandaag haar verjaardagsfeestje. We fietsen weer naar Velserbroek om ons in het feestgedruis te mengen. Het feestje is gezellig, we worden weer keurig verzorgd door Suus en Terry. Ik kan echter niet wennen aan de Noord-Hollandse traditie om iedereen die aanwezig is persoonlijk te feliciteren.
Als we het feestje verlaten lopen we een stukje met Naat mee. De zusjes Boon giebelen er weer op los.
Daarna stappen we op de fiets en gaan we naar IJmuiden. Een weekend vol boontjes kan natuurlijk niet zonder een bezoek aan Oma Boon. Ze is inmiddels negenennegentig jaar oud en woont nog altijd op zichzelf. Ze wordt met de jaren wat vergeetachtiger en vertelt ons meerdere keren over het dansen in Castricum. Ondanks dat is toch altijd even leuk om de ondeugende blik van het oude besje te zien.
Omdat we goed voor onszelf zorgen besluiten we voor een ijsje bij het Ijspaleis te gaan. Monique kiest voor oma’s cake en yoghurt mango en ik ga voor bokkenpootjes en marshmallow.
Terug bij de bus ontspannen we wat. Monique leest haar boek, ik werk mijn achterstand Donald Ducks weg. Iets voor zessen nemen we de fiets naar het veer van IJmuiden. De fietstocht gaat verder door het prachtige Velsen Noord waar ik een man herenig met zijn afgewaaide petje. Dan nog een stukje Beverwijk voor we afzwaaien en de polder in rijden naar Landgoed Rorik. We stoppen bij restaurant Zacht Staal.
We melden ons in de kas en mogen een tafel voor twee uitkiezen. Het is nog erg rustig, maar het duurt even voor we een aperitief mogen bestellen. Monique neemt de rabarbarbruis en ik de cider.
We hebben een viergangen menu en beginnen met het hoogtepunt. Een salade met aardappel, tomaat en geroosterde paprika. Het smaakt prima! De bijgeserveerde oranje wijn sloeg echter nergens op.
De tweede gang slaat de plank daarna volkomen mis. We eten in wat zichzelf de Groentetuin van Amsterdam noemt en krijgen risotto met kreeft. Het is niet vies, maar ook zeker niet lekker. De wijn combineert in ieder geval wel goed ditmaal.
Het hoofdgerecht doen we allebei anders, althans qua hoofdingrediënt. Ik neem de originele eend en Monique de harder. In beide gevallen wordt het geserveerd met eendenjus, pompoen en radicchio. Vooral de vis met eendenjus is vreemd.
Het dessert is de grootste teleurstelling van de avond. We krijgen geroosterde vijg zonder smaak, een ijs van vijgenblad en een cake waar je een ruit mee kunt ingooien.
Als we afrekenen zijn we 199 euro lichter en een illusie armer. Evengoed hadden we natuurlijk wel een gezellige avond en hebben we heerlijk genoten van elkaars gezelschap en het diverse pluimage wat zich in het restaurant bevond.
We pakken de fiets en gaan over dezelfde route, via Beverwijk en Velsen Noord terug naar het pontje. Daar genieten we van de prachtige lampjes die Tata Steel en de IJmond verlichten.
Terug op de camping gaan onze lampjes weer uit.
Zondag 27 september 2026. Het was vannacht een stuk rustiger in de omgeving van de camping. Dat doet een mens goed. We staan fris op en nemen afscheid van elkaar. Monique heeft een ontbijt date met haar zussen en ik mag de boel opruimen. Happy wife is happy life zou mijn broertje zeggen.
Na een stevig ontbijt van eieren met spek doe ik de afwas en pak ik op mijn gemakje alles in. Tegen half elf verlaat ik de camping om me te verplaatsen naar Blijmuiden. Helaas is het iconische beeld wat hier bijhoort jaren geleden al tegen de vlakte gegaan.
Wat ook spijtig is, is dat de zorgvuldig uitgekozen koffiebar ook gesloten is. Zo zie je maar weer dat Google het regelmatig bij het verkeerde eind heeft. Ik ga voor het alternatief. Bricks & Bites Lego Café. Dat past natuurlijk ook beter bij me.
Na nog een half uurtje van de zon genoten te hebben loop ik nog een rondje langs de de lokale winkels. Ik regel wat lunch bij bakkerij Oscar en avondeten bij visboer Waasdorp.
Ik verlaat IJmuiden en rij naar Velserbroek. Daar spelen we nog wat met Kai en zeggen we Naat en Adri gedag. Het is tijd om weer naar huis te gaan.
Sander schrijft Silvergazelle.nl, waar hij samen met Monique en hond Charlie het leven onderweg vastlegt — van jaarlijkse tradities tot kleine avonturen dicht bij huis. Hij houdt van goede koffie, mooie wandelingen en alles wat het leven nét een beetje leuker maakt. Op zijn blog deelt hij verhalen, foto’s en recepten met een nuchtere blik en een glimlach.
