De jaarwisseling brengen we dit jaar weer eens door in Borger. Samen met Charlie gaan we met Vanry op pad en trotseren we de kou.
Vanry
55 berichten
Saint-Martin-La-Plaine. Lyon. Dijon. Nancy. Metz. Luxemburg. Bitburg. Keulen. Venlo. Thuis. Zo’n 874 kilometer rijden in negen uur.
Het is Halloween. Het en der zien we wat versieringen, maar gelukkig is de vallei waar we vandaag beginnen nog lekker natuurlijk. De middag en avond staan in het teken van drinken en eten. Iets wat ons wel goed af gaat.
Mooi hoor zo’n roze vogel die op één pootje staat. Nog mooier is die vogel als hij aan komt vliegen en al remmend over het water kan lopen. Jezus is er niets bij.
Andorra. Teleurstellend. Misschien kwam het door het weer, maar waarschijnlijk loopt Andorra ook in de zon uit op een teleurstelling. Het positieve is dat we Andorra nu wel kunnen afvinken en een sticker mogen plakken.
Je gaat bijna denken dat we op ‘vale gier spot’ vakantie zijn, maar nee hoor. Deze machtige vogels vliegen toevalligerwijs al dagen boven ons hoofd. Ook vandaag weer als je in het gebied van de Voltor Comú arriveren.
De vale gier is een meester in het zweven. Hij gebruikt warme luchtstromen (thermiek) om zonder veel inspanning grote afstanden af te leggen, vaak in groepen boven bergachtige gebieden. Daar genieten we vandaag weer volop van.
De vale gier is te herkennen aan zijn indrukwekkende spanwijdte (tot 2,8 meter), de kalende nek en kop, en zijn kenmerkende vlucht. Hij leeft vaak in groepen en zoekt aas, en de Spaanse regio Navarra is een bekend leefgebied voor dit dier. Laten we daar net zijn.