Orkney? Orkjah!

Doen we het wel, doen we het niet. De vraag die ons vanochtend bezig hield. Ja, we doen het wel! We gaan nog even rondtrappen op Orkney, maar dat gebeurt voornamelijk morgen.

Zaterdag 13 juni 2026. We zijn niet weggewaaid of omgewaaid, maar het zo wel prettig zijn als het dak weer eens een nachtje open kan. Dat slaapt toch lekkerder. Of ik moet eens kijken hoe ik beneden ook in een fatsoenlijk bed kan veranderen.

Tijdens ons Engelse ontbijt bedenken we of we misschien toch wel aar Orkney moeten gaan. Voors… ja, het kan en anders doe je het nooit meer. Tegens…. het kost een aardige duit en past het een beetje gunstig in ons schema als zo kort vooruit boeken. Pentland Ferries gaat om 9:30 uur. Ik bel ze om 8:44 uur. Ja, er is nog plek. Nee, 9:00 boarden lukt niet. 9:10 uur was haalbaar maar dat ging echt niet aldus de dame. We besluiten er nog even over te denken.

Terwijl we naar onze eerste stop van de dag rijden, vraag ik me hardop af of een combinatie van ferry maatschappijen uitkomst biedt. Heen met Pentland, terug met Northlink. Dat kan! We boeken de ferry van 13:30 heen (welke toen ik belde nog vol was) en morgen gaan we om 16:45 uur terug. Een dagje op Orkney moet genoeg zijn.

Dan de eerste stop, Castle of Mey. Het is uiteraard gesloten, maar we kunnen het kasteel wel goed van buiten aanschouwen. Prachtig, zo hoort een kasteel eruit te zien.

Tweede stop vandaag is Duncansby Head Lighthouse. Uiteraard passeren we eerst een cake box. Monique kiest een dubbeldekker koek met jam ertussen en een tumtum erop uit.

Duncansby Head Lighthouse stelt niet veel voor. Het is een exacte kopie van iedere vuurtoren die we gezien hebben. Wel mooi zijn de Geo of Sclaites and Duncansby stacks. Het is even een stukje lopen door een open, winderig veld, maar het is een mooi stukje natuurschoon.

We rijden verder (of eigenlijk terug) naar John O’Groats. Hier schijnen leuke winkeltjes te zitten en dat klopt! We beginnen met de Christmas Shop waar we een Highland Coo voor in de boom kopen

Dan volgt een souvenirshop waar we zo’n leuk Schots vlaggetje kopen voor op de bus. Dan volgt een kop koffie bij de coffeeshop die ook Kopparberg Cider in allerlei kerstsmaken verkoopt. Monique neemt ze allemaal! We eindigen bij de John O’Groats Brewery. Ja, ik krijg ook wat lekkers.

We verlaten het minidorp en gaan een teleurstellende kastelenroute doen. Bucholie Castle zien we liggen, maar is niet bereikbaar. Old Keiss Castle zien we liggen maar is niet bereikbaar.

Castle Sinclair Girnigoe zien we liggen en is wel bereikbaar, maar we hebben geen tijd. Toch lopen we er een klein stukje heen zodat we het toch gezien hebben. Maar al met al had ik meer verwacht van deze kastelenroute.

Dan terug naar Gills Bay waar we op de ferry stappen. We zijn mooi op tijd en kunnen nog even lunchen. Charlie blijft tijdens de overtocht dan iets meer dan een uur in de auto en wij zitten even buiten, maar vooral binnen.

We komen aan op St. Margaret’s Hope, wat op het eiland South Ronaldsay ligt. Vanuit daar rijden we naar Kirkwall. We nemen de brug naar eiland Burray. Daarna volgt een brug naar eiland Glimps Holm.

Naast de brug zien we twee gezonken schepen liggen. Het blijkt dat men deze hier in WOII heeft laten zinken om te voorkomen dat Duitse onderzeeërs door de geul vaarden.

Een brug verder staan we op eiland Lamb Holm. Hier zit de Italian Chapel. Het is niet om aan te zien. Nog een brug later arriveren op eiland Mainland. Het lijkt wel of we eiland hoppen vandaag.

In Kirkwall parkeren we en bezoeken we eerst de winkel van Ola Gorie. Dit schijnt de vrouw van de neef van de vader van mijn goede vriendin Angela te zijn. Helaas is ze er niet.

We trappen een beetje door het dorp en slaan nog wat biertjes in bij de Orkney Brewery. Monique haalt ook alvast lunch voor morgen en dan gaan we op zoek naar een plek voor een drankje. Kennelijk is het hier minder pup friendly. En ik heb de stelregel dat als Charlie niet welkom is, ik niet welkom wil zijn. We besluiten naar de camping te gaan.

Onze camping, het Kirkwall Bay Touring Park, ligt iets buiten het stadje en ziet er keurig uit. We doen ons drankje hier wel! Na een uurtje of wat chillen rijden we terug naar Kirkwall waar we belanden in de beste kebabzaak van Orkney, mogelijk ook de enige.

Een paar meter verder zie ik een bord met daarop Award winning local beers. We lopen Garden Square op en we weten daar een fruit cider en Swannay Banyan te bestellen. Heerlijk, even de zoute friet wegspoelen.

Dan volgt toch wel het hoogtepunt van de dag. The Kirkwall City Pipe Band treed op. We worden getrakteerd op negen sessies doedelzakmuziek. Schitterend!

De zevende sessie is het bekende Scotland The Brave. Daarna besluiten we terug te gaan. We lopen naar Vanry en Charlie en rijden terug naar de camping. Daar zetten we de boel op en nemen we een verfrissende douche. Terwijl ik ons bed opmaak, piept Charlie er even tussenuit. Ze doet een rondje camping en haalt even de aaitjes op waar ze behoefte aan had.

Hopelijk blijft het vannacht een beetje rustig. Schotland trapt om 2:00 uur af tegen Haïti. Het is 28 jaar geleden dat ze meededen aan een WK, dus als ze winnen zal het wel een feestje worden.