Monique en ik hadden Angela uitgenodigd voor de Glitter Bingo in ons eigen dorp. Jammergenoeg bleek deze uitverkocht en woman only te zijn. Angela kwam gelukkig snel met een passend alternatief. Een bierfeestje in Utrecht.
Vrijdag 2 oktober 2026. Het is rond half drie als ik de bus in stap en mezelf richting Utrecht verplaats. De start gaat voortvarend, maar zodra ik voorbij afrit Renkum op de A50 ben staat het verkeer goed vast. Het duurt ruim een uur voor ik Oosterbeek passeer en weer goed door kan rijden. Achteraf bleek er iets met een paardentrailer gebeurd te zijn.

Iets voor vijven arriveer ik op City Camping Utrecht. De reviews op Google beloven niet veel goeds, maar op het eerste oog is het prima. Ik word in ieder geval hartelijk ontvangen. Ik mag mijn bus op plek 17 zetten en sta gezellig lepeltje lepeltje. Niet dat het hindert, ik ben hier alleen om te slapen.

Ik installeer me en doe een nadere inspectie van de voorzieningen hier. Alles oogt prima, minimaal vier sterren mits het niet te lawaaierig is vannacht. Daarna vertrek ik naar de bushalte.
Als ik op Neude uitstap is Angela er nog niet. Dan maar zelfstandig beginnen, ik ben immers een grote jongen. Daarom ga ik voor een proefglaasje Perenijs van Frontaal. Gesmolten perenijs met een bijsmaakje. Ik geef het 3 punten.

Het laatste slokje van dit drankje is voor Angela die net aan komt lopen. Ze vindt het meer naar banaan smaken. We spoelen het weg met Moersleutel’s Space Station. Een goed te versmaden NEIPA. We weten twee stoeltjes te bemachtigen en nemen ergens achterin plaats. Die verlaten we niet meer vandaag.
Terwijl we volop kletsen, roddelen en lachen drinken we achtereenvolgens een Zeebonk (Homeland, NEIPA), een Dorstige Duif (Bird, Sour), Tony Manjana (Eleven, IPA), de Space Suit (Moersleutel, North West IPA), een Uitbundige Uil (Bird, IPA) en een halve Framboos op de Taart (Eleven, Pastry Sour).
We sluiten de avond af met een hoogtepunt, namelijk de zalige I hear voices (Imperial / Double New England IPA) van Frontaal.

Iets voor enen nemen we afscheid van elkaar en stopt om vier over één stap ik in de bus terug naar de camping. Daar aangekomen eet ik alvast mijn ontbijt (2 krentenbollen) op.
Zaterdag 3 oktober 2026. Het was een koude, maar prima nacht. Ik sta rond negenen op, spring onder de douche en pak mijn spullen weer in.
Ik besluit nog even te ontbijten bij een lokaal koffietentje. Ik had beter vooraf naar de recensies kunnen kijken, wat voel je hier niet welkom. Het kaneelbroodje is overigens prima, maar cappuccino hoort gewoon in een kopje en niet in een hip waterglas.

Daarna rij ik lekker vlot naar huis om me weer bij Monique te voegen.
Sander schrijft Silvergazelle.nl, waar hij samen met Monique en hond Charlie het leven onderweg vastlegt — van jaarlijkse tradities tot kleine avonturen dicht bij huis. Hij houdt van goede koffie, mooie wandelingen en alles wat het leven nét een beetje leuker maakt. Op zijn blog deelt hij verhalen, foto’s en recepten met een nuchtere blik en een glimlach.