Het is een lange dag in de bus, maar potdikkie wat is het het waard! Na kilometers autobahn en de Brennerpas arriveren we in Italië waar we overnachten bij een wijnboer en genieten van onze eerste pasta.
Vrijdag 21 augustus 2026. Het was weer een goede nacht in Vanry. We staan vroeg, maar uitgerust op. Laten Charlie een plas doen, bezoeken de bakker en Lidl en rijden iets voor achten de 61 weer op richting het zuiden.
Na een uurtje doen we een eerste stop. Een bakkie koffie is wel essentieel als we nog honderden kilometers moeten rijden. We rijden door en door en door en door. We lunchen. We rijden door en door en door en door.
Bij Füssen passeren we de grens met Oostenrijk. Ook hier rijden we door, althans op een korte stop bij Zugspitsblick op Fernpass na.
Na een klein stukje snelweg rijden we de Brenner Pas op of in en uiteindelijk uit. We zijn in Italië. Al leren we later dat dat eigenlijk niet zo is.
We volgen de weg nog een stukje en slaan af richting Brixen waar we boodschappen doen in de Duits-Oostenrijkse buurtsuper. Niet veel later nemen we het uiterste smalle weggetje richting Weingut Zöhlhof. Na twee kleine angstmomentjes voor Monique rijden we het erf op.
Na een prima toelichting op het wel en wee van logeren bij de wijnboer door de moeder des huizes installeren we ons.
Na een wandelingetje met Charlie en een klein drankje op ons privé terras worden we opgepikt voor de wijnproeverij. Eerst leren we dat de Zuid Tirolers zich niet echt als Italianen identificeren. Ze voelen zich meer Oostenrijks en zelfs en Duits.
De proeverij doen we samen met een stel uit Spanje. Zij komt uit Barcelona, hij uit Colombia. Ondanks dat ze praktisch tussen de wijnranken wonen, hadden ze nog nooit een wijnproeverij gedaan.
We proberen een vijftal witte wijnen. Er wordt hier niets roods gemaakt. We beginnen met de Müller Thurgau, een pimpelwijn die ook geschikt is voor het ontbijt. Dan volgt de Sylvaner, ook zeer lekker. Ook over de Riesling en Gewürztraminer valt niets te klagen en we eindigen met nog een Gewürztraminer die geproduceerd als een rode wijn.
We verlaten het pand met drie flessen wijn, waarvan één voor directe consumptie. Naat, kun jij bijhouden hoeveel wijn we mee naar huis nemen deze reis?
Na de proeverij beginnen we met pimpelen. De verse fles Müller Turgau is immers koud en geopend aangeschaft. Terwijl we genieten van de beginnende avond krijgt Charlie bezoek van Timmy.
Tijdens het koken regent het. Dat geeft ons de kans om onze achterdeur overkapping uit te testen. Het zeiltje is in een mum van tijd geïnstalleerd en houdt de regen goed tegen. Dat hadden we in Schotland nodig!
We eten onze eerste verse pasta met courgette en knoflook uit eigen tuin. Wat een weelde! Daarna een lekker yoghurtje toe. We sluiten de avond af met koffie.
Morgen schijnt de wekker te gaan. Waarom? Dat is aan morgen!
Sander schrijft Silvergazelle.nl, waar hij samen met Monique en hond Charlie het leven onderweg vastlegt — van jaarlijkse tradities tot kleine avonturen dicht bij huis. Hij houdt van goede koffie, mooie wandelingen en alles wat het leven nét een beetje leuker maakt. Op zijn blog deelt hij verhalen, foto’s en recepten met een nuchtere blik en een glimlach.
