Het is een uitzonderlijke hete dag. We mogen wel stellen dat deze ziedend is. Een goede dag om rustig aan te doen.
Donderdag 27 augustus 2026. De avond werd toch soort van een verrassing. Nadat ik op publiceren duwde kwam een van de twee eigenaars naar de BBQ om deze professioneel aan te steken met een vlammenwerper. Dat het hier waait als een dolle, gortdroog en bloedheet is, is hier geen enkel risico.
Als de BBQ warm is, legt de goede man er wat arrosticini op. Als ze gaar zijn deelt hij ze uit aan de gasten. Goede marketing! Tien van die stokjes passen goed bij de fles Pecorino die ik net heb besteld. Ik mag ze zelf bakken op de BBQ!
Onze buurman had naast 20 stokjes ook nog een zestal worstjes op de grill liggen. Die moest ik ook even testen. Zeer lekker!
Na de maaltijd bestel ik nog een espresso en reken ik af. De schade is 52 euro. Geen geld voor een top avond.
Vrijdag 28 augustus 2026. De dag begint rustig. Zelfs voor het ontbijt hoeven we de camping niet te verlaten. We halen cornetti, torta en cappuccino bij de bar en smikkelen dit bij de bus op.
Tegen half tien is het ruim dertig graden. We verlaten de camping en rijden naar Macelleria Giannangeli in Barisciano. De worst gisteren was zo lekker dat we de slager zelf willen bedanken. We vertalen de winkel met twee worsten voor later.
Na de slager rijden we richting L’Aquilla. Deze stad biedt ons niets anders dan een supermarkt met koele parkeergarage eronder. Evengoed doen we snel wat boodschappen.
Dan op naar een cultureel verantwoorde attractie. We bezoeken het Theater van Amiternum en het Amfitheater van Armiternum. Beide Romeinse bouwwerken uit de laatste eeuw voor Christus zijn gesloten op vrijdagochtend. Maar de hekken zijn hier zo gemaakt dat je alles toch nog prima kan zien van een afstandje.
Nu hebben we een ijsje verdiend. Bar Gelateria Del Duomo”Da Lino” in Arischia biedt dit. Monique besteld twee ijsjes terwijl Charlie en ik ons nestelen op het terras. Niet veel later arriveert Monique met twee ijsjes. Allebei een bolletje pistache en allebei daarop een ander bolletje.
Na deze verkoeling is het tijd voor de volgende. Deze zoeken we bij Lago di Campotosto. We parkeren bij een van de vele parkeerplaatsen die inmiddels door de Italiaanse bevolking zijn omgetoverd tot heuse kampementen. We lopen eerst even naar het meer om te bepalen of we kunnen zwemmen. Charlie neemt een sample van het water tot zich en vindt het prima.
Terug bij de bus zetten wij ons kampement op en beginnen we aan de lunch. Het is kliekjesdag met een restje pasta en tomatensalade.
Na de lunch willen wij ook afkoelen. We doen onze badkleding aan en lopen naar het meer. Plons, daar gaan we! Het schijnt niet te mogen, maar er mag zoveel niet.
Na het zwemmen drogen we nog even op alvorens we weer verder rijden. In Campotosto zelf willen we even een drankje doen. Het terras oogt uitnodigend. Echter nadat de uitbaters tot drie keer toe aan onze tafel komen zonder te vragen of we wat willen drinken, is het genoeg. We vertrekken.
Iets verderop pakken nog een mooi uitzichtpunt mee over het meer en de Gran Sasso.
In de hoop een ijsje te kunnen eten rijden we naar de enige gelateria in de regio. Deze zit in het dorpje Amatrice. Helaas voor de inwoners is dit dorpje tien jaar geleden compleet weggevaagd door een aardbeving, sindsdien kunnen ze het beter Amai-Triest noemen. De uitbater van de ijssalon vind dat de tijdelijke locatie die hij heeft niet goed genoeg is en heeft besloten om in augustus in deuren te sluiten.
We eindigen de dag bij Agriturismo Alto Montagna Bio. We melden ons en krijgen drie opties om Vanry te parkeren. Optie één is het veld waar later vandaag 30 scouts gaan kamperen. Optie twee is tussen de chalets en het toilet. Optie drie is de parkeerplaats net buiten het terrein. Het biedt een prachtig uitzicht over de bergen. Wat zouden we toch gekozen hebben?
Als we staan lopen we naar de bar waar we een ijsje halen. Helaas geen echte gelato, maar een acceptabel alternatief.
We nemen daarna nog een drankje waarna we ons even douchen en terugtrekken bij Vanry voor een borrel. Charlie krijgt bezoek van haar vakantieliefde Oscar.
Als we ons om acht uur melden voor het diner is er nog niemand. De gastvrouw vertelt eerst dat ze een ander beeld had bij een Monique. Iets met klein en petit. Dan ramt ze aan de bel om de andere gasten te verwittigen dat het diner begint.
We zitten tussen een stel uit Rome en een stel uit Rome. Aan mijn rechterkant, voor Monique links zit een man die de hele tijd slechte grappen maakt over de kerk. Aan de ander kant, voor Monique ook de andere kant zit een stel wat maar wat graag in Nederland wilt wonen.
Het diner begint met anti pasti. Alles komt van de eigen boerderij en smaakt verrukkelijk. Na de anti pasti volgt soep. Het is passato of te wel alles wat je nog kon vinden groentesoep.
Dan volgt huisgemaakte pasta, genieten! We gaan door met een salade van tomaat en een pan stoofvlees waar je U tegen zegt.
Daarna volgen aardappels uit de oven en we sluiten af met koekjes en likeur. Ik geef de maaltijd 4,5 van 5 sterren. Een espresso toe had het afgemaakt.
Na de maaltijd verhuizen we naar de tafelvoetbal tafel waar we nog een paar potjes spelen. Het is een gezellige bende!
Ik sluit de avond af met een foto van de maan.
Sander schrijft Silvergazelle.nl, waar hij samen met Monique en hond Charlie het leven onderweg vastlegt — van jaarlijkse tradities tot kleine avonturen dicht bij huis. Hij houdt van goede koffie, mooie wandelingen en alles wat het leven nét een beetje leuker maakt. Op zijn blog deelt hij verhalen, foto’s en recepten met een nuchtere blik en een glimlach.
