… maar ondanks dat we alvast een stuk richting Vianen rijden is onze vakantie nog niet ten einde.
Woensdag 2 september 2026. Wat hebben we ondanks al het gespartel toch weer lekker geslapen. We staan op en laten Charlie uit in de wijngaard. Daarna pakken we in verlaten we Ca’ Berga.
We stoppen eerst bij Pasticceria Caffetteria Toffolo. Het ontbijt smaakt ons goed! We nemen allebei een lekkere cornetto pistache. Ik doe er een amandelbroodje achteraan. Zeer lekker! We nemen ook nog twee taartjes mee voor onderweg.
Na het ontbijt is het tijd voor een rondje eetbare souvenirs. Eerst bezoeken we de Cadoro Supermercati, een winkel waar we wat broodnodige spullen inslaan die je in Nederland niet (eenvoudig) kunt vinden. Denk aan Siciliaanse ansjovis, kappertjes ingelegd in het zout, koekjes, toetjes, verse pasta. Dat soort dingen.
Daarna rijden we naar Salumeria Sassilat, een trouvaille van mij. Wat een leuke familie slagerij, lieve dochter achter de toonbank, moeders die ter plekke hamburgers monteert, een zoon die een beetje autistisch achter de schermen blijft. We nemen mortadella, salsicce, prosciutto en uiteraard salami.
Daarna is het tijd voor een lange rit naar het meest Noordoostelijke hoekje van Italië. Daar waar Italië, Oostenrijk en Slovenië hun grens delen. We bezoeken het prachtige Laghi di Fusine. Althans het Lago inferiore. We besluiten hier een rondje omheen te lopen.
Na zo’n achthonderd meter passeren we het eigenlijke doel van ons bezoek Belvedere Osteria con cucina. Een restaurant met uitzicht op het meer. We gaan voor de Mezzelune gevuld met Montasiokaas en polenta en Gnocci met hertenragout. Als dessert nemen we gerookte forel.
Na de lunch maken we de ronde af en hebben we 2,27 km en 49 hoogtemeters in de benen. Charlie heeft tevens ook 243 ml (ruwe schatting) water uit het meer tot zich genomen.
We rijden nog even door naar het Lago Superiore, maar dat is minder mooi. Daarna begint onze rit door Oostenrijk. Via Villach rijden we naar Adnet. Halverwege stoppen we even om onze taartjes te nuttigen.
Als we arriveren op Schmalzerhof kiezen we voor plek twee. We kijken uit op een alpenweide met koeien en prachtige bergen. Enige puntje van kritiek zijn de overdaad aan vliegen.
Voor we aan de borrel gaan besluiten we even te douchen. Deze boerderij biedt een buitendouche aan. Monique gaat in bikini, ik ga full moon. Helaas zijn daar geen foto’s van.
Aangezien de koelkast vol zit moeten we wat ruimte maken, mogelijk gaan we morgenochtend nog even langs de kaaswinkel in het dorp. We vullen de borrel daarom aan met een goede antipasti.
Daarna nuttigen we nog een eenvoudige tomatensalade en toetje. Morgen moeten we naar huis, maar gelukkig gaan we vrijdag alweer op pad.
Sander schrijft Silvergazelle.nl, waar hij samen met Monique en hond Charlie het leven onderweg vastlegt — van jaarlijkse tradities tot kleine avonturen dicht bij huis. Hij houdt van goede koffie, mooie wandelingen en alles wat het leven nét een beetje leuker maakt. Op zijn blog deelt hij verhalen, foto’s en recepten met een nuchtere blik en een glimlach.
