Het is tijd om de noordkust van Schotland te volgen. Een kustlijn met de mooiste stranden, afwisselende natuur en uiteraard puffins.
Vrijdag 12 juni 2026. De dag begint bar en guur. Er staat weer een flinke wind die ons deed besluiten in de logeerkamer te slapen. Ook bij andere campervans is het dak vannacht dichtgegaan zien we.
Na het ontbijt met Griekse yoghurt beginnen we aan de noordkust van Schotland. We blijven de NC500 volgen. De eerste stop is natuurlijk een Cake Cupboard.
Rectificatie 1: Monique herinnerde me eraan dat ik gisteren vergeten was te vermelden dat toen we terugkwamen van Handa de ferry al besloten had dat ze vandaag en morgen niet zouden varen. Een gelukje voor ons!
We maken een rondje om Loch Eribol. Bij diverse parkeerplaatsen stoppen we even om het uitzicht tot ons te nemen. Ook leren we dat Schotland miljoenen jaren geleden vast zat aan het Amerikaanse continent. Zo zie je maar dat de natuur altijd de juiste keuzes maakt.
Volgende stop is het Moine House. Althans, de muren ervan, want dak is er vanaf. Het ligt op een uiterste gure plek. Een grote kale vlakte waar de wind als een dolle overheen blaast. Het uitzicht is prachtig te noemen over diverse bergen. De vlakte zelf bestaat uit een 10 meter dikke veenlaag en is daarmee de grootste opslag can CO2 van het Verenigd Koninkrijk.
Tijd voor koffie! Dat doen we in de Alba Bakery in Tongue. Wat een heerlijke plek. We delen een scone en genieten van de warmte. Mooiste is misschien wel dat ze het hele assortiment Karma Drinks hebben. De kenner weet dat het dan gaat om Lemmy Lemonade, ons favoriete frisdrankje uit Nieuw Zeeland. We nemen een blikje mee voor warmere dagen.
In Tongue stoppen we ook even bij de SPAR voor een blik soep. Zoals gezegd het is een bare, gure dag. Net na het dorp pakken we nog even een uitzicht mee over Castle Varrich of wat daar nog van over is.
Terwijl we naar Strathy Beach rijden, is de tweebaansweg te smal voor ons en dikke camper. Bam, de spiegels raken elkaar en nadat gisteren mijn linker spiegel afbrak, hangt nu ook de rechter er triestig bij. Beetje jammer, maar ja… het is wat het is. De tegenligger was boos en vond dat het mijn schuld was, ik was ontspannen en vind dat het die van hem was. Allebei een spiegel eraf. Het is remise.
We pakken de duct tape er weer bij en pakken de spiegel weer vast. We kunnen er weer tegenaan, de echte reparatie doen we wel als we weer thuis zijn.
Rectificatie 2: Na de klap waren we op zoeken naar een honesty box met taartjes voor een beetje blijdschap. Deze was echter gesloten, gelukkig vonden we er enkele minuten later wel eentje met frambozen.
Bij Strathy Beach schijnt gelukkig de zon weer. We kwamen hier bij toeval terecht, we waren op zoek naar een toilet. Het strand is prachtig. Charlie is blij dat ze haar pootjes kan strekken.
Na de kleine wandeling is het tijd voor onze soep. We hebben een goede biologische tomatensoep uitgekozen. Zeer smaakvol. Het brood van gisteren toasten we even en beleggen we met het restje gerookte forel.
We blijven de noordkust volgen naar Thurso en passeren diverse strandjes. Thurso zelf biedt een CO-OP waar we boodschappen doen en een kerk zonder dak.
We eindigen de dag op Dunnet Head, het noordelijkste puntje van het Schotse (en daarmee Britse) vaste land. Vlak voor we arriveren staat er nog een Cale Box.
We lopen naar het uitzichtpunt van Dunnet Head en spotten al snel puffins. De vogeltjes vliegen met moeite in de wind van en naar hun holletjes.
Terwijl we van de vogels genieten besluiten we om hier te overnachten. We verwachten dat het een rustige plek is. En hard waaien doet het vannacht overal wel. Met dit besluit in de zak lopen we naar de andere kant van de parkeerplaats. Hier loopt een pad wat beter zicht geeft op de klif. We hebben beet, meteen zien we nog meer puffins.
Bij terugkomst komt toch even de twijfel of dit echt een geschikte plek is, maar al snel besluiten we dat dat het geval is. We lopen even met Charlie naar het uitzichtpunt van Dunnet Head. Hier hebben we een schitterend 360 graden uitzicht. En zien de Orkney Islands liggen.
Na nog een wandelingetje naar de puffins is het tijd voor de maaltijd. Peanut butter noodles. Ze smaken prima. Ondertussen hebben we buren gekregen en trekt de bewolking weg. Als de wind nog wil gaan liggen zou dat helemaal top zijn.
Sander schrijft Silvergazelle.nl, waar hij samen met Monique en hond Charlie het leven onderweg vastlegt — van jaarlijkse tradities tot kleine avonturen dicht bij huis. Hij houdt van goede koffie, mooie wandelingen en alles wat het leven nét een beetje leuker maakt. Op zijn blog deelt hij verhalen, foto’s en recepten met een nuchtere blik en een glimlach.
