Tijdens onze reis door Italië vorig jaar deden Maiella al kort aan, dit jaar zijn we er weer. Vandaag komen we zelfs op de top van de berg waarnaar het gebied vernoemd is.
Woensdag 26 augustus 2026. De dag begint met een wandeling door Cocullo. Het blijkt een mooie borgo te zijn. Helaas is het dorpscafé nog gesloten.
Terug bij de camper is het tijd voor een pre-ontbijt en een aantal huishoudelijke taken. Gelukkig is dat allemaal zo voorbij er kunnen we onze reis vervolgen. Eerste halte is de Conad in Sulmona, niet heel boeiend.
We vervolgen ons pad in Pacentro. We vinden een parkeerplaats en lopen in een rechte lijn naar La Dolce Bottega. Tijd voor een tweede ontbijt. Er is nog maar een cornetto, maar een crostata is ook prima.
Met aangevulde energie lopen we door het dorpje. Als we bij het kasteel aankomen besluiten we dat ik het bezoek en Monique samen met Speckorino terugloopt naar het plein om daar op het terras te gaan zitten.
Castello Caldora is zeker de moeite waard. Ze hebben nog drie oude torens staan en vanaf een ervan heb je een prachtig uitzicht over de langgerekte borgo.
Na mijn uitstapje verlaten we het dorp en rijden we naar Passo San Leonardo. Bij het oude en verlaten Celidonia Hotel pauzeren we. Dit is de plek waar we vorig jaar voor het eerst wild gekampeerd hebben. Het weer is nu ietsjes beter.
We genieten hier van de lunch. We hebben weer broodjes met mortadella, strachiatella en pistache. Heerlijk! Terwijl we lunchen worden we gezelschap gehouden door een roedel honden die bij de herder horen die een kudde geiten en schapen door de vallei loodst.
Na de lunch rijden we door naar Passo Lanciano. Hier zou onze wandeling naar Blockhaus moeten beginnen. Onderweg passeren we een café gelateria, maar helaas heeft hij geen gelato. Erg jammer, het kwik tikt inmiddels de 33 graden aan.
Op de Passo boffen we! Hier is wel gelato te koop. Jammer genoeg geen schepijs, maar een Cornetto Mango en Magnum Amarena gaan er ook zeker in.
Na deze verfrissing rijden we naar de top van La Maielletta. Het is net geen 2000 meter hoog, maar de temperatuur is gezakt tot een aangename 23 graden. Nu kunnen we op het heetst van de dag toch beginnen aan onze wandeling naar Blockhaus.
Het is een eenvoudige tocht van 2300 meter heen en 2300 meter terug. Met slechts 178 hoogtemeters prima te doen. We lopen naar een Mariakapel bij Blockhaus en worden getrakteerd op prachtige vergezichten. Aan de ene kant de Adriatische Zee en aan de andere kant de Apennijnen.
Tijdens onze wandeling zien we nog een zwerm Alpenkraaien vliegen en zweeft er een prachtige roofvogel voorbij. Helaas zijn we niet in staat deze te determineren.
Terug bij de bus genieten we van een welverdiend frisje en een knuffelsessie met Charlie. Dan is het tijd om een camping op te gaan zoeken. Het wordt Kokopelli Retreat in Serramonacesca. De camping laat maximaal vijf kinderen toe wat een goed teken is. Er aangekomen worden we hartelijk welkom geheten en zetten we Vanry neer.
Daarna duiken we snel het zwembad in. Even afkoelen!
Daarna beginnen we aan onze goed verzorgde borrel. Vandaag genieten we van Pecorino met een plank vol kaas en worst. De vijgen oogsten we ter plekke uit de boom die voor ons staat. Smullen! Dit vloeit eenvoudig over in de maaltijd. Een goede worst, aardappelkroketjes en salade. Smullen!
De dag wordt afgesloten met een frisse douche en een gevecht met muggen.
Sander schrijft Silvergazelle.nl, waar hij samen met Monique en hond Charlie het leven onderweg vastlegt — van jaarlijkse tradities tot kleine avonturen dicht bij huis. Hij houdt van goede koffie, mooie wandelingen en alles wat het leven nét een beetje leuker maakt. Op zijn blog deelt hij verhalen, foto’s en recepten met een nuchtere blik en een glimlach.
