We trekken verder over de NC500. En dat betekend dat het niet ophoudt me al dat prachtige natuurschoon en wisselvallige weer. Maar dat geeft niets, we genieten er volop van!
Zondag 7 juni 2026. Het was weer een winderige nacht, maar we hebben Vanry perfect gepositioneerd. De wind glijdt zijdelings langs ons, maar ondanks flinke rukwinden blijft het toch rustig. We starten op met een best English Breakfast.
Om terug te komen op de route, moeten we eerst de 16 mijl single lane met zwakke bruggen weer overleven.
We genieten van de rit en de uitzichten over de kustlijn met watervallen. Ook spotten een groepje herten met witte staartjes.
Eenmaal terug op de NC500 rijden we naar Poolewe. Monique heeft in ons boekje gelezen dat er een pictish stone te zien is op de oude begraafplaats. Met wat hulp van een local weten we deze te vinden en lopen we naar de pictish stone.
De NC500 gaat verder naar Gruinard Bay. Bij gebrek aan een koffietent besluiten we onszelf te trakteren op een hartverwarmend drankje op het strand. Charlie is ondertussen lekker aan het snuffelen in het zand.
Onze volgende stop is Ardessie Falls. Dankzij ons boek weten we dat we de rivier naar boven moeten volgen. Het is een stijle klim over rotsen en door modderig veengebied. Charlie is helemaal in haar element. Dit is dan ook haar natuurlijke habitat.
De waterval is prachtig. Diverse poeltjes, water beukend tussen rotsen, en continu dat heerlijke bulderende geluid.
Terug beneden zijn we voldaan met onze wandeling! En het mooie is dat we hem zonder regen mochten doen. Die begint natuurlijk wel als we terug zijn bij de auto. We rijden weer verder en worden getrakteerd op een weg die vol staat met rode en gele bloemen.
Het plan was om te lunchen bij de Altguish Inn aan Loch Glascarnoch. Helaas ontdekken we pas als we er arriveren dat deze op zondag geen lunch serveert. Dan maar zelf iets in elkaar knutselen. Dat doen we aan het meer.
Na de lunch is het tijd om de Corrieshalloch Gorge te bezoeken. De paden zijn hier keurig aangelegd en leiden ons langs diverse watervallen.
De kloof zelf is dieper dan verwacht. We kunnen er met een hangbrug overheen. Daarna lopen we nog een klein stukje naar een uitkijkpunt.
Eenmaal terug op de parkeerplaats schijnt de zon. Tijd voor een ijsje.
We eindigen de tocht in Ullapool. Niet om een kampeerplaats te zoeken. Nee, we hebben de ferry naar Lewis and Harris geboekt. Om de tijd te doden tot we gaan varen bezoeken we het dorpje. We beginnen bij de Seafood Shack. Hier treed net een bandje op.
Na een drankje lopen we verder. De luide muziek is en de drukte is niet optimaal voor Charlie. Na een rondje door het dorp belanden we in de pub van de Ferry Boat Inn.
In verband met de ferry hebben we vandaag een vroeg diner. We gaan voor een fish wrap bij de Seafood Shack. Het concert is net voorbij.
Daarna door naar de ferry. We hebben nog ongeveer een uurtje de doden voor we gaan boarden. Dat uurtje bevinden we ons voornamelijk in een t-shirt op een bankje. Jaja, de zon schijnt heerlijk!
Eenmaal aan boord is Charlie in haar element in de pet lounge. We gaan zien of ze dat de komende twee uur volhoudt.
Sander schrijft Silvergazelle.nl, waar hij samen met Monique en hond Charlie het leven onderweg vastlegt — van jaarlijkse tradities tot kleine avonturen dicht bij huis. Hij houdt van goede koffie, mooie wandelingen en alles wat het leven nét een beetje leuker maakt. Op zijn blog deelt hij verhalen, foto’s en recepten met een nuchtere blik en een glimlach.
