William Wallace

Deze dag zou als een reisdag bestempeld kunnen worden, we trekken immers een flink stuk zuidwaarts. Het is echter ook de dag van William Wallace.

Donderdag 18 juni 2026. De dag start gescheiden. Monique had last van het suizen van de wind en is naar haar logeerbed vertrokken. Dat gaf mij extra veel ruimte in het kraaiennest. Na een snel ontbijt rijden we de prachtplek af en vertrekken we richting Perth.

Daar een dag geen cake, gelijk staat aan een dag niet geleefd rijden we eerst naar The Cake Shed in Blairgowrie. Monique kiest een Rocky Road.

Reden dat we naar Perth rijden is de M&S Food Hall. We moeten uiteraard nog een paar souvenirs voor thuis halen. Iets waar deze k*twinkel zich wel voor leent.

De volgende halte is Sterling. Onderweg naar willen we eerst even iets warms drinken. We gaan voor de Broadslap Farm Shop and Café, maar die ballentent is in tegenstelling tot het bord aan de weg gesloten. Het alternatief is de golfbaan van Dunning. De Tee Room is top! Lekkere cake en lieve dames achter de bar.

Dan door naar Sterling voor het kasteel. Na het eerste rondje door Sterling blijkt dat wij niet mogen parkeren bij het kasteel. Na nog een rondje Sterling parkeren we gewoon op straat. Ook nog stukken goedkoper. We lopen naar het kasteel, maar daar zie je niets van zonder kaartje. We besluiten te gaan voor het viewpoint vanaf de begraafplaats. Het is allemaal een beetje underwhelming.

Vanaf de begraafplaats hebben we ook zicht op een andere bezienswaardigheid, namelijk het Wallace Monument. Van een afstandje zie je al dat het niet veel meer dan een toren is.

Dan gaan we door richting Edinburgh. Niet om de stad te bezoeken, maar om de kluis te kraken. Onderweg erheen stoppen we in Bo’ness voor de lunch. De Chubby Hubby is gesloten, maar The Pie King is een keurig alternatief.

Het was een helse tocht door Edinburgh en het vinden van een parkeerplaats was een uitdaging, maar we komen uit bij de schatkamer! Iets waar ik toch al even naar uitkijk, The Wee Vault, van Vault City Brewing. Een brouwerij die volledig gericht is op sours. Zuur, zoet, dik, fruitig en stroperig bier. Het is soms net dubbeldrank.

Deze schatkamer is ook helemaal op Monique haar lijf geschreven. Ze durft hier zelfs een tasting flight te nemen. Een unicum wat waarschijnlijk niet snel meer zal gebeuren. Tenzij we binnenkort naar Polen afreizen. Daar zit de Sour hemel.

Na allebei drie kleine glaasjes slaan we dertien blikken in voor thuis. Daar komen we zomer wel mee door. Dan is het tijd om door te rijden naar Jedburgh waar we overnachten.

Halverwege de tocht wil het bier ons lichaam verlaten. Dat lukt bij de Flat Cat Gallery in Lauder. Ik neem een dubbele espresso, Monique een plak lemon drizzle cake.

Terwijl we verder rijden zie ik een bord Wallace Statue. Ik twijfel geen seconde en volg de borden. Wat een hoogtepunt van onze reis, het eerste (en oudste) beeld ter ere van de vrijheidsstrijder en held William Wallace. En niet zomaar een beeld, het is meters hoog!

We installeren ons op Castlewood Farm en lopen daarna naar we het dorpje in om te eten bij The Capon Tree Town House. Een driegangenmenu voor 25 pond is geen geld. Beide nemen we gerookte zalm vooraf, ik ga daarna voor Orkney mossels en Monique voor de bavette. Dan het dessert tarte tatin voor mij en key lime pie voor Monique. Ja, taartjes kun je niet genoeg eten.

Na het eten wat in moordend temp gereserveerd werd tafelen we nog wat na. Daarna lopen we via de bezienswaardigheden van Jedburgh terug. We bekijken vooral de abdij zonder dak en het gevangenis-kasteel. Mooi hoor!

Terug in de bus is het tijd om uit te buiken. Morgen gaan we nog verder naar het zuiden. De boot vertrekt om 20:30 vanaf Hull.