De Nijmeegse vierdaagse is in volle gang wat inhoudt dat ik toch even naar de stad ga om op te gaan in het feestgedruis. Daarna moet er uitgebrakt en bijgekomen worden, iets wat prima gaat in Lierop.
Donderdag 23 juli 2026. Het weekend is begonnen! Ik neem de trein naar Nijmegen waar ik met Angela heb afgesproken om een avondje zomerfeesten te vieren. Het is een heerlijke zomeravond die we onder het genot van een aantal heerlijke drankjes al kletsend doorbrengen.
Na een rondje langs het Kronenburgerpark, de Blaauwe Hand, de Markt en het Valkhofpark eindigen we op het Faberplein. Als om twaalf uur de muziek stopt loopt het alleen snel leeg. Ook wij vertrekken richting station. Onderweg stook ik nog even in een slecht huwelijk en eten we poffertjes.
Na een rustig ritje in de biertrein arriveren we in Cuijk waar geen OV-fiets meer te halen valt. Dat wordt lopen! Iets na tweeën zijn we thuis. Dat was een prima avond.
Vrijdag 24 juli 2026. Proficiat pa! Het had de 77ste moeten zijn, helaas bleef de teller op 67 steken.
De ochtend begint moeizaam. Een kater kun je het niet noemen, maar brak wel. Na een douche en ontbijt lopen we het dorp in. We nestelen ons bij Café de Hei en genieten van allen die nog 17 kilometer moeten lopen voor de hun felbegeerde kruisje in ontvangst mogen nemen. Uiteraard een klein pilsje erbij.
Na een uurtje zijn we wel klaar met aapjes kijken en escorteren we Angela nog even naar de Via Frikandella, toch een van de toeristische hoogtepunten van ons dorp. We nemen afscheid en lopen terug naar huis.
Eenmaal thuis maken we Vanry gereed om te vertrekken richting Lierop. Helaas loopt een en ander iets ander dan gepland want de accu is te leeg om te starten. De snelstarter is eveneens leeg. Dat wordt even wachten tot een van beide genoeg opgeladen is. Het kost ons 45 minuten.
Dan gaan we op pad. Het is natuurlijk maar een klein stukje rijden naar Lierop waar we ons installeren op camping de Lier. Het blijkt een mooi natuurkampeerterrein te zijn midden in het bos. Schitterend!
We lopen een rondje met Charlie en besluiten dat het tijd is voor een drankje. Verder doen we vandaag bijzonder weinig.
Onze maaltijd is kant-en-klare chicken curry uit Schotland. We vullen hem aan met sperziebonen uit eigen tuin, waar het een prima maaltijd door wordt. We sluiten af met een ijsje.
Zaterdag 25 juli 2026. Na een goede nacht slaap worden we heerlijk wakker. De dag begint goed, we lopen een klein rondje met Charlie en worden tijdens het ontbijt op een slapstick getrakteerd. De overbuurman struikelt over zijn voetenbankje en sleurt in zijn val de gehele boedel onder zijn voortent mee. Monique moet op haar tong bijten om niet in een snaterlach uit te barsten.
Na het ontbijt is het tijd voor actie. We gaan voor de 10 kilometer lange Beuven route door de Lieropse en Strabrechtse Heide. Het is een route die begint en eindigt door het bos, maar ook een groot deel door heide loopt.
Het Beu ven is het grootste natuurlijke ven Nederland. Prachtig, we lopen er een rondje omheen en stoppen her en der voor een slok en klein beetje verkoeling van de schaduw.
Halverwege de route komen we nog wat Schotse Hooglanders tegen. Ze hebben jonkies, zo schattig!
Met elf kilometer in de benen arriveren bij het Moorselse Boscafé. Tijd voor een verkoelend drankje en stevige lunch.
Na de lunch lopen we nog een klein stukje terug naar de camping en tik ik de meting af op precies 12 kilometer. Keurig gedaan! De rest van de middag staat in het teken van chill en relax. Monique doet zelfs nog een micro dutje.
De borrel en maaltijd worden gecombineerd. We hebben een luxe borrelplank met ansjovis, olijven, tortilla, blokjes kaas, diverse soorten vleeswaar, gevulde peppadews en een heerlijke tomatensalade. Uiteraard een fles bubbels erbij.
We sluiten de maaltijd af met een ijsje en kop koffie. Daarna is het weer chill tijd en kabbelt de dag rustig tot een einde.
Zondag 26 juli 2026. Na een goede nacht staat Monique weer uitgerust op. Ik blijf nog even liggen. Als Monique en Charlie terug zijn van een ochtend rondje stap ik ook mijn bed uit. Tijd voor ontbijt.
Na het ontbijt doen we op ons gemak nog een kop koffie voor we langzaamaan inpakken. Dan verlaten we de camping en rijden we richting Helmond voor een bezoek aan mijn moedertje.
Daarmee komt er weer een eind aan een lekker weekendje buiten zijn. Binnenkort nog maar eens doen.
Sander schrijft Silvergazelle.nl, waar hij samen met Monique en hond Charlie het leven onderweg vastlegt — van jaarlijkse tradities tot kleine avonturen dicht bij huis. Hij houdt van goede koffie, mooie wandelingen en alles wat het leven nét een beetje leuker maakt. Op zijn blog deelt hij verhalen, foto’s en recepten met een nuchtere blik en een glimlach.
