Soms heb je een bofje. De taco’s die we vandaag voorgeschoteld kregen waren zo’n bofje. Alberto bracht ons naar Mexico en liet ons de regen even vergeten.
Dinsdag 2 juni 2026. De dag ging gisteren toch nog even door. Tegen achten stopte het met regenen en konden wij ons weer naar buiten begeven. Charlie was wel blij met nog een rondje.
Terwijl we door Glen Roy lopen zien we overal water lopen. Het komt op diverse plekken gewoon uit de grond om vervolgens als een waterval naar beneden te kletteren.
Als we teruglopen zien we Vanry in de verte staan. We hebben wel weer echt een schitterende plek te pakken vandaag!
Woensdag 3 juni 2026. Wat hebben we toch lekker geslapen! Zelfs de schapen hielden zich stil. We staan op, laten Charlie uit en beginnen aan ons ontbijt. Vandaag een soort van broodje hamburger.
We zetten de navigatie op Mallaig en verlaten Glen Roy. We beginnen met een eerste stop in Caol. Na aanleiding van een video van YouTubers Ben & Emily bezoeken we een gestrand schip. Geen idee waarom het hier ligt, maar het ligt hier.
Na deze korte, maar natte, wandeling schieten we weer de bus in. Op naar mogelijk het meest toeristische stukje van Schotland, Glenfinnan Viaduct. Dit is de iconische brug waar de Hogwards Express overheen rijdt in de Harry Potter films.
Als we het passeren zien we dat de parkeerplaats vol is. Ook alle stukjes privé grond in de buurt doen voor veel geld plaats als parkeerplaats, maar ook die zijn vol. En dat allemaal omdat er binnen enkele minuten een stoomtrein overheen rijdt.
We rijden iets verder door en parkeer in een layby iets verder op. Geen brug, maar na een kwartiertje wachten pakken we wel de trein mee.
Na dit eerste hoogtepunt besluiten we terug te gaan naar de brug. De drukte zal nu wel voorbij zijn. Dat klopt! We rijden de officiële parkeerplaats op, betalen de parking fee en lopen naar de brug. Alle plekjes met een mooi uitzicht zijn volledig platgetrapt, maar ja het is natuurlijk ook gewoon een mooie brug en daarmee het tweede hoogtepunt.
Terwijl we terug lopen genieten we nog van de Harry Potter fans die volledig in kostuum opgaan in hun fotoshoots.
We laten Harry Potter achter ons en rijden verder naar Mallaig. Onderweg passeren we nog het graf van Dumbledore, maar dat laten we links liggen. De omgeving is hier al mooi genoeg. We slaan wel linksaf de B8008 op om nog even langs de kust te rijden.
In Mallaig zoeken we een parkeerplaats. Lastig! Uiteindelijk steek ik Vanry als een professional achteruit een krap vak in. Die staat! We lopen het dorp in voor de lunch. We stoppen The Fish Market in en bestellen Fish & Chips. Tijdens het wachten verorberen we ook nog een heerlijke Smoked Haddock Soup.
Met een gevulde maag pakken verlaten we het vaste land en verplaatsen ons per ferry naar Ilse of Skye.
De boottocht verloopt vlot. Met een half uur zijn we op het eiland. Ook hier is het een grauwe bedoeling, maar daarvoor zijn we in Schotland. De navigatie wordt ingesteld op Sligachan Campsite. De weg er naartoe geeft weer een mooi uitzicht, het is zoals gezegd alleen wat grauw. We stoppen even bij Eas a’ Bhradain, een schitterende waterval.
Als de pootjes weer gestrekt zijn rijden we verder. De camping is nog maar een klein stukje. We hebben plek 33. Het is prima voor een nachtje, maar de charme van alleen op een heuvel is toch anders.
We lopen naar de beroemde Sligachan Old Bridge, maar het weer (en de drukte) doet ons besluiten eerst de pub in te schieten. Even genieten van een drankje terwijl we bijna in Lord of the Rings zitten.
Als de drankjes op zijn is het stukken rustiger bij de brug en rivier. Fijn! We lopen er heen en volgen de rivier een stukje. Het veengebied is lekker sompig. Ik geef Monique de tip om met snelle en grote passen er overheen te lopen. Als je dat niet doet, is de kans dat je wegzakt gewoon aanwezig.
Terug op de camping besluiten we te douchen. Dat is immers weer even geleden. Lekker hoor! Daarna volgt de wandeling naar Alberto. Hij heeft een taco-stal op de camping. Bij aankomst mogen we eerst even proeven. Heerlijk! We bestellen allebei vier taco’s. Beide nemen we twee keer de pastor, Monique neemt daar twee maal porc shoulder bij en ik doet dat met de beef.
Het zal een tien minuten wachten zijn geweest, maar dan krijgen we toch iets lekkers. Echte Mexicaanse taco’s met een vleugje liefde. We voelen de zon en warmte door onze lichamen vloeien.
Na deze pure verwennerij is het tijd voor nog wat klusjes. We kiezen er bewust voor ze nu te doen, zodat we morgen bijtijds op pad kunnen om de drukte bij Fairy Pools voor te zijn.
Daarna volgt de gebruikelijke koffie en thee en het avondprogramma.
Sander schrijft Silvergazelle.nl, waar hij samen met Monique en hond Charlie het leven onderweg vastlegt — van jaarlijkse tradities tot kleine avonturen dicht bij huis. Hij houdt van goede koffie, mooie wandelingen en alles wat het leven nét een beetje leuker maakt. Op zijn blog deelt hij verhalen, foto’s en recepten met een nuchtere blik en een glimlach.
