Met ons bek in het zonnetje

Na regen komt zonneschijn. Het is een dag van uitersten. We starten met storm, worden getrakteerd op blauwe lucht, schuilen voor een stortbui en eindigen met onze bek in het zonnetje.

Vrijdag 5 juni 2026. De dag is pas een paar minuten oud als de wind ons doet besluiten om ons kraaiennest te sluiten en te verkassen naar de logeerkamer. Charlie vindt het een goed plan, niets slaapt zo lekker als de bijrijdersstoel. Na een winderige nacht staan we evengoed heerlijk op.

Ondanks dat het nog steeds waait, piept de zon er wel door vanochtend. We beginnen met een korte wandeling zodat Charlie weer even lekker kan poepen. Daarna genieten we van onze raspberry flapjacks. Een prima ontbijt!

We beginnen vandaag met een tocht door het noordelijke deel van Isle of Skye. Eerste halte is Lealt Fall. We genieten van het brullende geluid van de waterval en het uitzicht over de kustlijn.

Niet veel verder vinden we Kilt Rock & Meat Falls. Schitterend, de waterval klettert zo de zee in. Ook hier is het uitzicht over de kustlijn prachtig en blauw

Dan door naar Quiraing. Ik spot nog een ‘eggs & home-baked’ honesty box. We nemen eieren en een koek. Dan is het tijd om de beentjes te gaan strekken. We lopen over het geitenpaadje langs de afgrond en kijken uit over het gebied. We genieten volop!

Monique heeft haar wandelstokken als proef meegenomen en merkt dat vooral klimmen en klauteren stukken beter gaat. Dat was toch een goed cadeau uit de ‘Sander ❤️ Mooh’ adventkalender.

De wandeling biedt af en toe een kleine uitdaging voor Charlie. Een punt is zo stijl dat ze even een handje geholpen moet worden. Ze vindt het maar niets om opgetild te worden, maar aangezien ik niet zoals de dame voor ons onderuit getrokken wil worden, is het even niet anders.

We lopen door en passeren The Prison, een rotsformatie in de vorm van een gevangenis. Het waait er flink, maar dat deert ons nu even niets. Iets later arriveren we op het einde van de route, althans voor ons. We volgen hetzelfde pad terug en nemen weer dezelfde hobbels als op de heenweg.

Bijna voor het einde klinkt er uit het niets ineens Ciao Charlie. Haar staart gaat flink op en neer. Charlie vindt Italianen toch echt het leukste. Iets later arriveren we voldaan bij de koffiekar op de parkeerplaats.

Als we nog even in de zon van onze koffie en thee willen genieten begint het weer te gieten. Snel de bus in! Daarna rijden door naar Fairy Glen. We nemen de binnendoor route en slaan de kustroute over. Het is hier ook adembenemend mooi.

Bij Fairy Glen aangekomen giet het nog steeds. We besluiten even te wachten tot het droog wordt. Dat duurt gelukkig niet te lang. Fairy Glen brengt ons even terug naar Nieuw Zeeland, of nog specifieker naar Hobbiton. Het is inderdaad feeëriek mooi hier.

De route vervolgt via Skye Brewing in Uig naar The Galley Café. Daar genieten we van de lunch. Sint Jacobsschelpen met bloedworst, Langoustines en ingelegde zalm. Heerlijk! De friet met curry maakt het een maaltijd.

Na de lunch is het tijd om Isle of Sky te verlaten, maar vlak voor we dat doen weet Monique er nog een waterval bij te slepen. Het is Eas a’ Bhradain. Zodra ik hem zie zeg ik dat we hier al gestopt zijn. Monique is ervan overtuigd dat dat niet het geval is. Als we er voor staan geeft ze haar ongelijk toe.

De brug die Isle of Skye verbindt met het vaste land is een teleurstelling. Ik had iets verwacht wat je vindt tussen Denemarken en Zweden, maar niets is minder waar. We bezoeken direct na de brug de CO-OP en slaan weer proviand in.

Dan rijden we door naar Lochcarron. Het plan is om te overnachten op The Wee Campsite. Vlak voor we daar zijn stoppen we nog even bij de Fudge Honesty Box.

De camping lijkt vol als we arriveren. We lopen naar de uitbater en de man vraagt wat voor voertuig we hebben en of we stroom willen. Campervan and no. Hij krijgt een glimlach op zijn gezicht en wijst ons naar de mooiste plek die hij heeft.

Binnen vijftien minuten nadat we gearriveerd waren, zitten we bij de pub met een lekker drankje te genieten van het zonnetje. Heerlijk!

Een drankje worden er twee. En twee worden er drie. Dan is het tijd om terug naar Vanry te lopen. Daar aangekomen springen we onder de douche. Ik doe even een kleine was zodat we weer wat fris ondergoed hebben en dan is het tijd voor de maaltijd. Vandaag hertenburger met aardappels, broccoli en boontjes.

En dan begint het avondprogramma. Morgen weer een dag!