We bewegen ons langzaam weer in de richting van Milaan. Dat wil echter niet zeggen dat er niets gedaan of gegeten wordt vandaag!
Europa
The day after… de Jazz Duck was zo lekker, ik proef hem nog steeds! Maar ja, we zijn natuurlijk in Italië ook meer lekkers te proeven. Vandaag doen we dat deels in de culinaire hoofdstad van Italië, Bologna.
Corona, wie kent het nog, gooide vijf jaar geleden letterlijk roet in het eten. Daar waar Maggie en ik onze veertigste verjaardag wilde vieren bij Osteria Francescana ging dat niet door. Vijf jaar later doen we het alsnog!
De jaarwisseling brengen we dit jaar weer eens door in Borger. Samen met Charlie gaan we met Vanry op pad en trotseren we de kou.
Saint-Martin-La-Plaine. Lyon. Dijon. Nancy. Metz. Luxemburg. Bitburg. Keulen. Venlo. Thuis. Zo’n 874 kilometer rijden in negen uur.
Het is Halloween. Het en der zien we wat versieringen, maar gelukkig is de vallei waar we vandaag beginnen nog lekker natuurlijk. De middag en avond staan in het teken van drinken en eten. Iets wat ons wel goed af gaat.
Mooi hoor zo’n roze vogel die op één pootje staat. Nog mooier is die vogel als hij aan komt vliegen en al remmend over het water kan lopen. Jezus is er niets bij.
Andorra. Teleurstellend. Misschien kwam het door het weer, maar waarschijnlijk loopt Andorra ook in de zon uit op een teleurstelling. Het positieve is dat we Andorra nu wel kunnen afvinken en een sticker mogen plakken.