Orkney in een dag, is dat haalbaar? Wij denken van wel en doen het gewoon. We gaan zoals altijd voornamelijk voor de natuur (en gebakjes).
Zondag 15 juni 2026. De dag is net begonnen of we evacueren maar weer ons kraaiennest. Gelukkig zijn we inmiddels geoefend en kunnen we dit bijna slapend doen. Uren later worden we uitgerust wakker. Tijd voor een ontbijt. Vandaag broodje worst, ik kan wel wennen aan dat Britse leven.
Ons rondje Orkney begint goed met koffie bij The Junction. Het is een foodtruck die gerund wordt door een alleraardigst heerschap. Hij geeft Monique keuze uit vijf soorten chai latte. Uiteraard kiest ze de roze. Ik ga voor cappuccino. We nemen er een stuk cake bij om te delen.
Het eiland Brough of Birsay is helaas onbereikbaar als het vloed is. Als het eb was geweest hadden we er naartoe kunnen (wad)lopen. Het is hier evengoed een prachtige rauwe kust waar we volop van genieten.
Niet veel verderop vinden de de Honesty Box van Jane & Paul. Ze maken hun producten zelf. We kopen een rabarber chuntney en een zak Orkney Tablet.
Volgende stop is Marwick Head. Een korte wandeling leidt ons naar hoge kliffen waar uiteraard weer leuke vogeltjes tegenaan wonen.
Dan volgt een korte sanitaire stop in baai van Skaill Beach. We spotten een zeehond.
Bij de parkeerplaats van Yesnaby Castle Sea Stack is het druk. We zien dat het geen toeristen zijn, maar liefhebbers van de motorcross die er plaatsvindt. Ik zie een parkeerplaats en we beginnen direct aan onze wandeling langs de kliffen.
De tocht is prachtig! Een ruige kust, hoge kliffen en de wilde zee maakt het af. We passeren na ongeveer anderhalve kilometer Yesnaby Castle, een rots in de vorm van een kasteel. We hebben bof, er zwemt een zeehond naast.
Iets verderop staat big rock. Een flinke paal die inde zee staat. We lopen nog een stukje verder en pauzeren even. Dan slaan we linksom en lopen we terug. Schitterend!
Onderweg naar de lunch stoppen we nog even bij The Big Bun Box van The Orkney Dairy. We scoren een bak yoghurt, een fles milkshake en uiteraard iets lekkers. Ditmaal een tiffin.
We lunchen bij Birsay Bay Tearoom. Het is even wachten op een beschikbaar plekje, maar dat is het waard. We nemen de balti sweet patato soup met cheese scone. Klein detail is dat ik de soep vergeet te bestellen. Gelukkig wordt dat snel opgelost. Uiteraard sluiten we af met een toetje, vanilla sponge cake.
Na de lunch door naar Swannay Brewery. Na al die kerstsouvenirs is het tijd voor Sander souvenirs. Ik neem een doosje van 12, uiteraard zelf uitgekozen.
De laatste geplande bezienswaardigheid op het eiland is The Ring of Brodgar. Inderdaad weer een steencirkel. Deze is ongeveer 4500 jaar oud en bestaat uit een indrukwekkend megalithisch monument en henge. Het geheel is 104 meter breed, bevatte 60 stenen (36 staan er nog) en is omringt door de henge, een gracht van 7 meter breed en 3 diep welke handmatig is uitgegraven en uitgebikt. Indrukwekkend!
Als finale pakken we nog even de Stones of Stenness mee. Daar staan er slechts vier, maar ze zijn stukken groter dan die van Brodgar. Terug bij de auto zien we nog twee zeehonden chillen.
Daarna is het tijd om de ferry te nemen. Vanaf Stromness varen we naar Scrabster, wat ongeveer anderhalf uur zal duren. Tijdens de tocht passeren we St. John’s Head, met 344 meter het hoogste klif van het Verenigd Koninkrijk. Adembenemend mooi!
Na een behouden vaart staan we weer op het vaste land. We rijden in één ruk naar Halberry Croft in Mid Clyth. Hier zullen we overnachten. We worden welkom geheten door de alleraardigste boer die hier woont. Hij vertelt hoe een en ander werkt en nodigt ons uit om de outhouse te gebruiken voor the full experience.
Als we staan, gaan we koken. Vandaag eten we pasta. Het smaakt weer prima en om in het Italiaanse thema te blijven hebben we Siciliaanse Citroen yoghurt toe.
Na het eten lopen we nog even naar de naastgelegen Hill o’ Many Stanes. De boer noemde het al een heuvel met stenen, en dat is het ook. Ze zijn wel oud en neergezet door de picten, maar het blijft een heuvel met stenen.
Daarna duiken we de bus in en gaat de kachel aan. Wat een fantastische toevoeging is dat toch! Terwijl het buiten nog altijd guur en koud is, zitten wij er warmpjes bij.
Sander schrijft Silvergazelle.nl, waar hij samen met Monique en hond Charlie het leven onderweg vastlegt — van jaarlijkse tradities tot kleine avonturen dicht bij huis. Hij houdt van goede koffie, mooie wandelingen en alles wat het leven nét een beetje leuker maakt. Op zijn blog deelt hij verhalen, foto’s en recepten met een nuchtere blik en een glimlach.
