Het is een wandeldag. We lopen maar liefst drie routes. Ze zijn allemaal prachtig, al was de laatste wat veel van het goede.
Donderdag 4 juni 2026. De wekker gaat om zeven uur. We willen immers voor de massa bij de Fairy Pools zijn. Na een vlug ontbijt en een snelle kop koffie beginnen we aan de rit er naartoe. Die is prachtig!
Het is, zoals gehoopt en verwacht, nog rustig bij de Fairy Pools. We beginnen aan de eerste wandeling van vandaag. Deze leidt ons langs de River Brittle. In deze rivier zitten vele watervallen en poeltjes. Het is er schitterend! We volgen de rivier voor zo’n kleine drie kilometer en keren daarna om.
Op de terugweg grijp ik de kans om mijn ND filter een keer uit te testen. Ik haal mijn pootje uit de tas, draai het filter erop en spelen maar! Monique vindt het allemaal maar zo zo.
Na de spielerei en zo’n vier kilometer in de benen komen we terug bij Vanry. We besluiten naar het café vier mijl verderop te rijden. Tijd voor koffie! Uiteraard met een lekkernij, een Raspberry Blondie. Op de terugweg spot ik nog een kleine waterval.
De volgende stop is de Croft Shop Honesty Box. Een hele winkel vol met lekkers! We halen onder andere vlees, een Custard Blondie, koffie en snoepjes.
We gaan ook weg met een sausage roll, gemaakt met de medewerker van de maand. Deze eten we direct op.
Als we bij Coral Beach arriveren begint zowaar de zon te schijnen. We lopen richting het strand, maar dat blijkt verder weg te liggen dan verwacht. Het wordt wandeling nummer twee.
Coral Beach is een wit strand van iets wat lijkt op koraal, maar dat niet is. Het zijn gedroogde en gebleekte algen. Evengoed is het prachtig. Met de turquoise zee erbij wanen we ons bijna aan de Spaanse Costa.
Terug bij de Vanry hebben we er weer zo’n vier kilometer op zitten. Kortom, tijd voor lunch! Het worden hamburgers uit Glencoe. Wat een verwennerij weer!
Om ons bezoek aan Isle of Skye te vervolmaken moeten we nog het noordelijke deel bezoeken. Het idee was om dit met de klok mee te doen, maar we besluiten uiteindelijk toch tegendraads te doen.
Na een klein uurtje rijden arriveren we bij Storr View Coffee. Dit ons eindstation vandaag. We bestellen koffie en boeken een parkeerplaats voor de nacht. Uiteraard is de zon inmiddels weer ingeruild voor wind en regen.
We stiefelen wat in en rond de bus en wachten tot het weer iets beter wordt. Als dat het geval is besluiten we aan wandeling drie te beginnen. Ik had iets leuks gevonden op Komoot en we beginnen met goede moed. Al snel wordt duidelijk dat The Old Man of Storr een beste klim vereist om bezocht te worden. We gaan ervoor!
Eenmaal boven zijn we blij dat we het hebben gedaan. Het uitzicht is natuurlijk op zijn Schots gezegd beperkt, maar zeker niet vervelend.
Dan zetten we de afdaling in. We volgen de Komoot route en ik tegenstelling tot Charlie is Monique is er allesbehalve blij mee. Het is soms klauteren, soms goed zoeken en soms hopen dat je niet uitglijdt. Uiteindelijk halen we het einde en lopen we via de weg terug naar Vanry. Helaas is het weer begonnen met regenen.
Iets vermoeid en vochtig trekken we ons terug in de bus. Het is er lekker vertoeven met de kachel aan. Die met deze zes kilometer staat de teller vandaag op minimaal veertien. Een keurige score.
Onze maaltijd bestaat vandaag uit hogget. Dit vlees zit tussen het lam en het schaap in. We noemen het puberschaap. Het is zalig!
Na het eten begint het avond ritueel weer. Koffie, thee wat lezen en ontspannen. Hopelijk gaat het zo iets minder waaien, want we staan goed op de tocht op ons puntje.
Sander schrijft Silvergazelle.nl, waar hij samen met Monique en hond Charlie het leven onderweg vastlegt — van jaarlijkse tradities tot kleine avonturen dicht bij huis. Hij houdt van goede koffie, mooie wandelingen en alles wat het leven nét een beetje leuker maakt. Op zijn blog deelt hij verhalen, foto’s en recepten met een nuchtere blik en een glimlach.
